Mənim heç atamla

Gülümsəyən şəkillərim olmadı.

Yuxularda gördüm atamı,

Atasız uşaqlar,

Heç vaxt xoşbəxt olmadı!

Heç ağlamadım da

Sən gedəndə,

Anam səni söyəndə...

Heç küsmədim də

əynimə gəlməyən xoşbəxtlikdən.

sən gedəndə

böyük qayğılar geyib,

sevgimizi soyunmuşduq.

Heç şikayətlənmədik, ata

əsirgənmiş sevgidən,

bir nəfəs istidən

bir qucaq doğmalıqdan,

Allahın yadından çıxmaqdan.

Şikayətlənmədik,

Diksindik “qızım” kəlməsinə

Qızındıq, “qızım”ların istisinə...

Adamlar ürəyimi sıxanda

Gündüzlər uzaqda qalanda

Qaçmaq istədim qoynuna.

Açmaq istədim sirrlərimi

Kitab-kitab danışıb,

Nöqtə-nöqtə susmaq istədim, ata.

Suallarıma cavab istədim,

“olmaz-olmaz!” – uşaqları atasız böyütmək olmaz,

-Deyib, bağırmaq istədim,

Ata...

Tez qocaldım...

Saçıma ağ dənlər düşüb,

Gəlmə daha,

...gəlmə daha...