Bütün güclü qadınlar bədbəxtdir

Qurduğun xəyallarından
Geriyə dönmək qədər
Çətin yol yoxdu bu dünyada.
Gözlərindən yıxılan göz yaşlarını
Yanağın da qaldıra bilmir.
Baxışların buz kəsilir.
Başını qaldırıb göyə baxırsan,
Göy üzündə sənin çarəsizliyinə
Qurbanlıq qoyun kimi bir ulduz kəsilir.
Qaralır dünyan, qaralır,
Həyatın göz qapaqlarının
Arası qədər daralır...
Bütün güclü qadınlar bədbəxtdir, bilirsinizmi?
İçindəki təkliyi heç kim görmür...


Həyat bu qədər sadə...

Bu küçə də
Axırıncı vaqon kimi
Boşaltdı adamlarını.
Və bu gecə də
Qaranlıq qara kəlağayını
Saldı şəhərin boynuna.
Yol boyu uzanan gecə işıqları
Açdı gözlərini.
Külək deyinə-deyinə
Oyatdı yuxudan yarpaqları.
Yəni,
Həyat bu qədər sadə,
Həyat bu qədər təkrar.
Amma ürəyimdə
Təkrarlanmayan biri var.


Günəşi yaxın tutun
 
Uzaqdan görünür,
Hər şey uzaqdan.
Uzaqdan baxıram səadətlərə...
Əllərimin ayağı yox,
Ha uzadım çatan deyil.
Ürəyim ac uşaq kimi
Laylalara yatan deyil.
Ağ günümün kölgəsində
Qaralan həsrətim kimi,
Çoox yormuşam ümidimi.
Göz yaşımı ürəyimə gizli-gizli
Elə daşıyıram ki...
Günəşi yaxın tutun,
Elə üşüyürəm ki!


Qocalıq

Beli bükülmüşdü.
Indi dünyadan çox
Torpağa baxırdı qarı.
Əlində əsası,
Əsə-əsə gəzirdi
Birdən torpağın
Xətrinə dəyər deyə.
Gözləri bir cüt yas yeri,
Kiprikləri qara lent kimi.
Bir gözündə cavanlığı ölmüşdü,
O birində ümidləri.
Ağ saçlarını
Ağ bayraq kimi qaldırmışdı başına,
Təslim olmuşdu qocalığa...