SƏNİ UNUTMAQ


Yaxşı ki,
sən getdin.
Sənin bilmədiyin
hüzün başladı ömrümdə.

Bütün çay evlərinin
iki müştərisi azaldı onda.
Günü on manata işləyən rayon qadını,
dodaq boyalarına bələnmiş
stəkanları yudu deyinə-deyinə.

Sonra,
səni qısqandığım paltarlarda
şəkillərini paylaşdın.
Bircə yol
üzüm gəlmədi ki, soruşam:
-Müəllif kimdi?

Qayıdıb öz evimə gəldim
qapımı döydüm.
qonşu uşağı,
qaçdı üstümə:
- əmi, muştuluğumu ver,
evdə heç kim yoxdu.