Avanqard.net Nuranə Nurun şeirlərini təqdim edir.















Foto

Nə vardi gözlərindən gələcəyi oxumağa ,
keçmişini  xatırlatmasaydı.
Həyatıma yaxın durmasaydı,
nəsə uydurmasaydı...
özündən gizlənməsəydi, bu  baxışlar.
Düşüncələr qucağından qoymur yerə,
bu dəcəl uşağı.
Qoysa yoxuşlara yuvarlanar.
Xəstələnib sakit durunca dəcəl uşaqlar,
Anaları yalvararlar Allaha ,
Tez sağalıb, dağıtsın ev eşiyi.
Ən sevdikləri, qoruduqları əşyaları verərlər əllərinə.
Bax, elə vermişəm könlümü bu adama
Bircə  mən bilirəm,
Ən yaxşı fotosu  ömür boyu çəkdikləridi bu adamın.


İşarə

Barmağına bir işarə qoy,
Unutmaq üçün...
Ayağına küçələri dola,
Qaçmaq üçün...
Dərin bir nəfəs al,
Boğulmaq üçün...
Vəssalam.


Bu gecəyə    

Bu gecənin qaranlığı,
Qaranlıq qalırdı mənə.
Oydum gözlərini,
Yırtdım ulduzlayan bətnini,
Odlayıb söndürdüm ayazını...
Bu gecənin hər misrası,
Nağıl rəngdə kabus imiş.
Süfrə açdım göy üzünə,
Buludlar iştaha gəldi,
Yuxuların qarnı toxdu.
Axtardım səhərə qədər,
Bu gecənin
Cini var, lampası yoxdu.


Getmək

Getmək…
Arxanca baxacaq bir cüt
sevdiyin gözün olduğunu bilə-bilə
rəsmlərinlə,
sözlərinlə,
gözlərinlə,
xatırlanacağını bilə-bilə
getmək…
Ayrı-ayrı ürəklərdə eyni kədəri bölmək,
Ayrı- ayrı kəlmələrlə eyni sözu eşitmək
və getmək…
kəpənək ömrü ilə kifayətlənmək
yaşanacaq çox şeyin olduğunu bilə-bilə
tərk etmək
və getmək…
hələ  doğulmayanlarla,
hələ ölməyənlərin
heç birinin həyatda olmadıqlarını
dərk etmək
və getmək…



Yol ver

Misralar neyləsin,
Qafiyə tapmıram sənə gəlməyə.
Sözlər nə bilsin,
Yenisini axtarıram sənə deməyə.
Yollar nə bilsin,
Yenisini axtarıram ölçülməyən, gedilməyən,
Xətrimə dəyən küləklər,
Otların yaşıllığını diz çökdürüb,
Havanı əyən küləklər.
Havanın ayağı  üzülür yerdən.
Ömrünü Günəşə bağışlayan günlərə
and olsun !
Bəlkə min dəfə, min yol axtarmısan
O anı qucaqlamağa,
Qucağını tapmamısan.
Qolların axtarır səni,
Öz boynuna  dolanmağa
Səni yola bağışladım,
Çəkil yolumun üstündən,
Yol ver sənə yollanmağa.


Əslində

Kimsə kimsəni tərk etməz əslində,
Yalqızlıq zamanın işidir.
Şairlərin paylaşa bilmədiyi bəd duası,
Hər gün yanından keçib getdiyin,
quş yuvasını bu gün görməkdi.
Boy atdı yenə sözlər,
yaşanmamış sevgilərə yazılan şeirlər kimi…
Boyatdı yenə sevgilər,
ulduzları baxışlarınla söndürürmüş kimi…
Bir çılpaq fəsildə düşmək zamanın ayaqlarına ,
Yalvarmaq, yalvarmaq,
Mümkünsə, düm ağ geyinənə kimi…
Yalqızlığını basıb bağrına
Bu şəhərin ən qaranlıq küçəsində belə,
gizlənə bilməmək səhərə kimi…
Üst başından təmizləmək sevgiləri,
Üstündə bir ümüd də cücərməyən,
Gələcəyə könül vermək, can verənə kimi…