Nihayet şehrine gelebildim,
ama geç kaldım Samet,
görüşümedik,
bir ölüm boyu geç kaldım.
Teypteki sesini
dinlemek istemedim Samet,
ölülerin, büsbütün ölmeden,
                        resimlerine bakamam.

Ama gün gelecek,
seni de senden büsbütün ayıracağım Samet.
Saygılı hatıralar dünyasına gireceksin.
Kabrine çiçek de koyabileceğim
                        gözüm yaşarmadan.

Sonra gün gelecek
                senin başından geçen iş
                benim de başımdan geçecek, Samet.

25 Fevral 1957 / Bakı