Məni ağlamazsan

Məni ağlamazsan,
Sağlığımda səni çox ağlatdım,
Saçlarından tutub başını
Divara vurdum,
Eşitmək istəmədiyin
Sözlərlə təhqir etdim səni.
Hədəqədən çıxmış gözlərinlə
Boğazından keçməyən nəfəsinlə
Mənim belə olmadığımı
Bilmədiyini demək istəyirdin.
Məni ağlamazsan,
Düyün–düyün olmuş ürəyinin əzabını
Mən vermişəm sənə.
Saçlarının arasındakı ağ cığırları
Mən göndərmişəm sənə.
Çayımı, çörəyimi vermisən,
Sevmisən məni, dəli kimi sevmisən…
Məni ağlamazsan.


Bbilirəm darixirsan

Bilirəm darıxırsan,
Gözlərin də yol çəkir.
Dərd, sevincin üstünə
İmza atır, qol çəkir.
Kəndimizdə ağaclar
Tökür yarpaqlarını.
Şəklimi bas bağrına,
İslat yanaqlarını.
Külək əssə, çıx çölə,
Gətirəcək qoxumu.
Sənsizlik ərşə çəkib,
Gözlərimdən yuxumu.
Kövşən ətri gəlir, bax
Mənim şeirlərimdən.
Zülmət düşəcək sabah,
Gəl yapış əllərimdən.
Şəklimi gözlərinə
Nə tutub bağlayırsan
Yaman islandı şəklim
Bu nədir ağlayırsan?..


Sən getdin

Sən getdin, özünlə apardın,
Gətirdiyin bir udumluq sevinci.
Zülmətə döndü hər tərəf,
Yağmura düşdüm elə bil.
Batdı limanda gəmilər,
Söndü bütün işıqlar,
Sən gedəndən sonra.
Bir vaxtlar barmaqarası
Baxdığım həyata
Barmaqlıqlar arasından
Baxmağımı indi dərk etdim.
İndi özümə görk etdim;
Necə də gözəlmiş həyat,
Və sənli günlər.
Sən getdin,
Və başa düşdüm ki,
Bu andan məhbəs həyatı yaşayıram,
İçimdə sənsizliyi daşıyıram.


Və bir gün

….Və bir görərsən qayıtmışam mən,
Həminki adamam, dəyişməmişəm.
O şirin anları oyatmışam mən,
Həminki adamam, dəyişməmişəm.
Nə boyun–buxunum, nə də ki, səsim,
Saçını oxşayan əlim, nəfəsim.
Tükənməz heç zaman arzum, həvəsim,
Həminki adamam, dəyişməmişəm.
Göydə göy buludam, dağlarda çayam,
Çağırsan gələrəm, harayam, hayam.
Necə görursən də eləcə buyam,
Həminki adamam, dəyişməmişəm.
Mən həbsxana həyatına öyrənə bilmədim,
çıpındım qəfəsdəki quş tək,
hər gecə bir şirin yuxu arzuladım,
gözlədim bayquş tək
toraxaylar kimi yuvamda qalan
balamı arzuladım,
gözləri, yolumu gözləməkdən çuxur salan
anamı arzuladım
mən yaşamaq istədim,
“həyat gözəldir” dedim
oğlumun geniş alnı, qızımın zərif teli
hər gecə yola dönüb
keçdi yuxularımdan
məni geri səslədi
əlimdən nə gəldi ki əllərimin içində
axtaram əllərinin izlərini
hara baxsam görürdüm
balamın gözlərini
çırpınırdım yaralı quş kimi
səsimə səs verənlər
azaldı günü gündən,
təqvim vərəqləri tək
günlər ötüb keçdikcə
ayırdım günü, gündən.