Qapımı vuruldu, dik atıldım mən,
Uçdum cəftə kimi əlləri göydə.
Burda kimsə yoxmuş, olmamışdı da,
Bir qadın gülürdu o birisi evdə

\"Bizimki, demişdim bu dayanacaqda
Sən minib getdiyin o qatara da.
İndi bir çarə var: məktub yazmışam,
göyərçin telində yəqin çatar da.


Uçdu burum-burum tustu içində,
bir gilə göz yaşı, bir susqunca ah.
Mən sənə güvənib, ora gəlirdim,
de sən niyə belə üzgünsən, Allah?!