Sənə toxunduqca,yenə,yenə toxunduqca,dəcəl balıq balalarıhoppanıb analarının çiynindəngöyəheyrətlə baxar bizə. 
Sənə toxunduqcabir ay doğar,itər göy üzü,bitər göy üzü,dənizin qucağına düşər ay,təcrübəsiz qız kimi bişər ay...
 Dəniz,sevdalı dəniz,necə də gözəl görünür,baxdıqcadöşlərinin dərəsindən.

Alpinist barmaqlarımkeçib dərələrdən-təpələrdən,qalxar, qalxarmərmər zirvəyə. 
Çiynimə qoyduğunodlu dişləmlər kimiləpələrsahildə qoyarehtiraslı cırmağını. 
Əcəb işdir!Mənim akulamxoşlamaz dəryaları,tələsər baş vurmağasənin ensiz çayına.

Gah sən, gah da mənsayarıq ulduzları,qumda çəkərikbelimizin şəklini.Həvva nənəninmilyon illik dərsiniunudarsan guya -gönü verərsən suya. 
Şahə qalxan qəhrəmanımunudub qorxu-hürkünü,çıxarar sikəfandrını,nə çıxarar!Qırpmaz gözünü də!Bir, iki, beş, on...vurduğu yaquar pəncələriaxırı səni də ağladar,özünü də. 
Dəniz susar,ay batar,ulduzlar yatar...Mən də susaram, sən də...Xoş bir çarmıx əzabıduyarsan canında...Axar, axar uzaqlarabakirə baxışların,boğular qadınlıq okeanında.
Avanqard.net