QƏBİRİN İÇİNDƏ YAZILMIŞ ŞEİR

Uzanmışam boş otaqda,
nə məktub var, nə zəng səsi.
Elə bil ki, hamı köçüb,
mən dünyanın gözətçisi.

Üzü qibləyə tərəfəm,
ümidim bu küçəyədi.
Eh, bir az zəhər olseydi,
gör qramı neçəyədi?

Burnuma gül iyi gəlir,
əklilmi, güldən bağlanıb?
Ay qapımı döyən, kimsən?
açginən, çöldən bağlanıb…


MƏNDƏN SONRA

Elə bilmə çiçəklərin, güllərin,
Mənsiz boynu büküləcək, əzizim.
Qismət olsa, adım dildə, dodaqda,
Orda-burda çəkiləcək, əzizim.

Ümid olma nə ömürə, nə baxta,
Əcəl baxmır nə xəstəyə, nə vaxta.
Məndən sonra bu yatdığım otaqda,
Bir çarpayı söküləcək, əzizim.

Dünyadı da, ağlatmaqdı peşəsi,
Üzü bərkdi, çiliklənməz şüşəsi.
Bir tərəfdən qırılacaq meşəsi,
Bir tərəfdən əkiləcək, əzizim.


ORDA BİR GƏLİN AĞLAYIR

Orda bir gəlin ağlayır,
Yarasını soruşmayın,
Saçları tamam ağarıb,
Qarasını soruşmayın.

Aman, necə də kövrəkdi?
Gözəldi, yenə göyçəkdi.
Örtdüyü qara örpəkdi,
Xarasını soruşmayın.

O qızların xası idi,
Dərdə, qəmə asi idi,
Armudun yaxşısı idi,
Sonrasını soruşmayın…

/oxuzali.az/