İçimdə sözün yeri ağrıyır yazan dostuma!
Yaramızdan söz göyərir
Nə gəzirsən, söz yolçusuBoz kövşəndə qərib-qərib.Bütün yiyəsiz dərdlərəTanrı səni şah göndərib?
...Ah o sevda ölən deyil,Heç geri də dönən deyil,O qapı döyülən deyilGəl gedək baş-başa verib.
Kim bu yolu düz yeridi,Əl-ayağı köz yeridi. Bu, yara yox, söz yeridiYaramızdan söz göyərib.