QAYIĞI YELKƏNLİ DƏNİZ

Dalğaları cinni dəniz,
Qağayısı kinli dəniz!
Məni də al qayığına –
Qayığı yelkənli dəniz!

Qayığına al məni də, lal məni də, kar məni də,
Apar, apar, sal məni də bu sahildən o sahilə...

Baş qoyaram ayağına,
Ayazına, soyuğuna,
Məni də al qayığına –
Qayığı yelkənli dəniz!

Ovsunundan çıxammıram, yosununa baxammıram,
Suya dönüb axammıram bu sahildən o sahilə...

Boylandıqca qaşdan-qaşa,
Daşa döndüm başdan-başa,
Başım dəydi daşdan-daşa –
Qayığı yelkənli dəniz!

Əlin yox əl üzüb gedəm, bezib gedəm, küsüb gedəm,
Gəmin də yox üzüb gedəm bu sahildən o sahilə...

Dərdinə həmdəm olaram,
        məni də al qayığına;
Qağayına yem olaram,
        yem olaram balığına...

Amma hanı?
Qulağı yox,
qağayısı, balığı yox,
sularında qayığı yox –
nə yelkənli, nə yelkənsiz...

Hər nəyi varsa, budu bu,
qoxusu budu, dadı bu;
göz yaşımdı, şor sudu, su –
qumlu, qumsuz, çənli, çənsiz...

Məni də yoracaq belə,
səni də yoracaq belə,
yenə də duracaq belə –
mənli, mənsiz, sənli, sənsiz...



SEVGİ YAĞIŞI

Opüş dalınca öpüş gələcək!

Gözlərin gecə kimi qara,
gözlərin bulud kimi kövrək –
bu gecə yağışsız ötüşməyəcək.

Yağış tellərini yuduqca
yuyulub getməyəcək
o sevdalı gecənin qaranlıqları;
yağış tellərini yuduqca
öpüşlər təzədən çiçəkləyəcək.

Opüşlər tellərində
yağışdan-yağışa doğulacaqdır;
o sevdalı gecənin qaranlıqları
axşamdan-axşama təzələnəcək,
gecədən-gecəyə yuxalacaqdır.

Baş-başa verəcək axşamlar,
gecələr yan-yana düzüləcək –
o sevdalı gecənin qaranlıqları
bir gün tellərində ağaracaqdır...


DƏNİZ

Anam dəniz,
məni bir gecəlik ovudarsanmı –
ağrımı-acımı yuyub tərtəmiz
sel kimi, su kimi axıdarsanmı?

Sonam dəniz,
sökəcək içimi bu pıçıltılar –
öpdüyüm saçların kövrək eşqinə
bircə yol ömrümə qayıdarsanmı?

Tanrım dəniz,
üz qoyub öpərəm bu qayaları –
bircə misralığa, bircə anlığa
Müşfiqi, Nazimi oyadarsanmı?

Sonum dəniz,
Bir qarış uzaqda ölən deyiləm;
Aparırsan apar səssiz-səmirsiz –
Getsəm, daha bir də gələn deyiləm...